С нами Бог!

Утеха во денешната состојба со вирусот

Отец Пимен (Влад) е настојател на Ќелијата – Воведение на Пресвета Богородица – на Света Гора Атонска, која припаѓа на Скитот Лаку.

Драги мои! Сакам на кратко да поговорам со вас, седејќи со чашка кафе. Си приготвив кафе, слатко кафе, какво што јас сакам. Знам, дека вие сте ужаснати, и многу од вас се исплашени со тоа што се случува сега. Особено тие кои што се во Италија… Но, ајде да не заборавиме за следново: пред нашето кормило стои Бог. Бог, Којшто ги створил небото и земјата, Кој од ништо создал сѐ. А како што е кажано во Светото Писмо, во Бога и влакната на вашата глава се изброени. Вие мислите дека нешто се случува без волјата Божја, без Божјо допуштение? Не. Затоа би сакал да ви кажам вам, да не се вознемирувате, да не се ужаснувате и плашите, поради тоа што сето ова е допуштение од Бога за наша полза.

Секоја вечер толку прекрасно пееме на повечерие (тоа особено го знаат жителите на манастирите – монасите, монахињите): „С нами Бог! Разумейте, языцы, и покоряйтеся, яко с нами Бог. Услышите до концов земли, яко с нами Бог. Сильные, покоряйтеся, яко с нами Бог. Страха вашего не убоимся и не смутимся, яко с нами Бог“.

„Со нас е Бог! Разберете, народи и покорете се, зашто со нас е Бог. Слушнете до краевите на земјата, зашто со нас е Бог. Силни, покорете се, зашто со нас е Бог. Од стравот ваш не ќе се исплашиме и посрамиме, зашто со нас е Бог“.

Слушнавте? „Стравот ваш“. Тоа е кажано и за силите на темнината, и за силниците и моќниците на овој свет, коишто сакаат да нѐ исплашат со одредени работи. Но не плашете се од ништо, зашто со нас е Бог. Ако со нас е Бог, Кој ги создаде небото и земјата, тогаш зарем треба да се плашиме? Ние пак, да бидеме спокојни и да не се збунуваме.

Видете, ние можеме да го претвориме ова што се случува во нешто прекрасно. Повеќето од вас седат дома – и деца, и родители. Потрудете се да го исползувате тоа време на убав начин. Сега имате време, сега имате повеќе време за молитви. Соберете се наутро сите заедно, прочитајте го акатистот на Пресвета Богородица, извршете ги утрените молитви. Еден нека чита на глас, а другите да слушаат. И навечер исто така. А во текот на денот разговарајте меѓу себе. Родители, говорете со своите деца. Пред тоа вие немавте за тоа време, поради работа и грижи. Исклучете го малку телевизорот, исклучете ги сите средства на информирање, и потрудете малку да разговарате со своите деца. Сослушајте ги, дозволете им да ви го кажат тоа што ним им е потребно да ви го кажат. И не им зборувајте за грипот, за вирус. Оставете го сето тоа настрана. Оставете го сето тоа на милоста Божја. Зборувајте за доброто, за коешто досега немаше време да се зборува. За она за што вие некогаш се радувавте и за кое заборавивте. И потрудете се да гледате напред, што вие можете да направите за да се радувате еден со друг. Не бидете преокупирани, не бидете лути едни на други.

И така, да не забораваме, дека Бог е над сите нас. Дека Он го допуштил тоа за наша полза. Вие многу убаво знаете, колку многу во последно време се поминаа рамките на нормалноста, почнувајќи со абортус, блуд, сѐ – пијанство, наркоманија, сѐ што сакаш, сѐ кај е нас превртено наопаку, хомосексуалност итн. Цел свет се свртел наопаку. Затоа беше природно што Бог допушти да се случи нешто. Небитно, пристигнал ли овој вирус од било каде, или бил произведен, тоа нас не нѐ интересира. Бог него го допуштил. Затоа што светот трча на таа страна, и Бог мораше да нѐ крене на нозе. И Он го допуштил тоа.

Ајде да си спомнеме, оние од вас, кои го читале Стариот Завет, за градот Ниневија. И таму се случувало истото тоа, што се случува денес во светот. Се правело секакво зло. И Бог, гледајќи, дека тие не престануваат, го пратил пророкот Јона:

– Оди, и кажи им, дека остануваат уште 40 дена, и градот Нинивеја ќе биде уништен.

Исто така како што биле уништени Содом и Гомор. Истото тоа им го говорел и ним. Најпрво пророкот Јона не сакал да оди. Зошто? Затоа што знаел дека Бог е милостив. Пророкот ќе им каже, дека за 40 дена градот ќе биде уништен, а тие ќе се покајат, ќе се обратат кон Бога, ќе жалат барајќи прошка. За Бог да им прости. И Он ќе им прости, и неговото пророштво ќе се покаже дека е лага. Но, на крајот на краевите, бивајќи послушен на Бога, отишол и им кажал:

– Уште 40 дена, и градот Ниневија ќе биде уништен.

И кога гласината за тоа стигнала до царот, и царот слушнал, тој проговорил:

– Тоа е тоа. Почнувајќи од денешниот ден, ние се откажуваме од гревот.

И ја фрлил од себе одората, ги соблекол царските одежди и се наврел со вреќиште, посипувајќи ја главата со пепел застанал на покајна молитва. И рече вака:

– Сите луѓе нека се каат, нека ги исправат своите зли патишта, нека се предадат на пост и молитва. И не само луѓето, но и животните нека постат. Зашто ние луѓето Го огорчивме Бога, но животните не го огорчија. Можеби со нивниот плач и вик ќе Го смилостиват Него, за да не ја фрли оваа казна врз нас.

И кога Бог го виде нивното покајание, од царот до последниот човек, како тие се молат, плачат и бараат прошка во Бога, Он се смилостиви над нив и ја повлече казната.

Гледате? Он сам рекол: „Четириесет дена“, го решил тоа, и тие се обратија. Бидејќи Бог е милостив, Бог е љубов. Ако Он го види нашето обраќање кон Него, знаете ли што ќе се случи? Целиот тој вирус и сѐ ќе исчезне за неколку денови. Но Он сака да види трошка преобразба кај нас. Ако пак Он нè гледа скаменети во страв, во овој парализиран страв…

Да погледнеме на друг страв, исто така страв од смртта. Слушаме кај свети Василиј Велики, како тој говори: „Сеќавањето на смртта – тоа е голема мудрост“. Но сеќавањето на смртта е добро, само кога размислуваме: што правиме денес, можеби денеска сме на овој свет, но утре одиме кај Бога, за што сме ние виновни за повеќе да не грешиме. А ние, парализирани од страв, седиме пред телевизор и следиме: што уште таму се случило, колку луѓе умреле, кој уште се заразил и што ќе биде потоа, без крај. Што ќе ни е сето тоа? Исклучете го телевизорот. Помолете се, радувајте се. Погледнете, како денеска свети сонцето, исто како вчера, ќе изгрее и утре. Птиците пеат, цветовите цветаат. Наоколу сè се одвива по својот нормален тек. Зошто да седиме затворени во таа состојба на парализираност. Не. Да се потрудиме да се свртиме на страната на Бога, да се потрудиме да се израдуваме. Да се радуваме на времето кое што го имаме, да се радуваме на денешниот ден.

Видовте, јас си направив кафе? Многу добро. Пробајте и вие, направете си кафе, а кој не може да пие кафе, нека направи чај. Седнете во дневната соба со целото семејство и разговарајте. Исклучете сѐ што е поврзано со технологија, и разговарајте. Најдете време да разговарате, сѐ друго отфрлете. Потрудете се да се радувате еден на друг. Бог ќе го отстрани и тоа. Но Он сака да види нешто од наша страна: еден чекор, една капка, малку нешто. Така се исправаме и стануваме подобри.

Некој кажуваше дека слушнал нешто восхитувачко. На некој јавен настап на репортери и власти, завршувајќи го говорењето, кажале:

– Бог да ни е на помош.

Но зошто го кажуваме тоа само тогаш, кога ќе ни стават нож на грло? Зошто не го велиме тоа секогаш? Во секое дело треба да почнуваме и да завршуваме со Бога.

– Бог да ни е на помош. Бог да нѐ сочува. Мајката Божја да ни помогне. И да не заборавме дека ја имаме Мајката Божја. Таа е нашата врска со небото. Сите добри дарови доаѓаат преку Мајката Божја. Обидете се да го читате секој ден акатистот, молебниот на Мајката Божја! Ќе видите колку помош ќе добиеме. Мајката Божја нема никогаш да нѐ остави. Таа е Мајка, Таа сѐ знае. Таа има срце мајчинско, Таа знае што е тоа болка и страдање. И Таа е секогаш со нас, покрај нас… Затоа и јас би сакал да ви пренесам, не само вам кои што се наоѓате во татковината, но и до расеаните низ целиот свет. На сите кои се тажни, кои се исплашени, кои се во очај: не ни треба ова! Да не заборавиме дека со нас е Бог. И, зошто тогаш треба да се плашиме ако со нас е Бог, Кој создаде сè од ништо? Покрај тоа, ние ја имаме Пресвета Богородица, Мајката Божја – нашата Посредничка и нашата врска со небото. Со тоа и ќе завршам. Мајката Божја да ви помогне, да ви даде сили, да ве заштити. За повторно да почнеме да се радуваме на прекрасните минути, поминати со нашите драги луѓе, имајќи ги посреди нас Бога и Мајката Божја. Амин.

Монах Пимен (Влад)

20 март 2020 г.

Превод од руски: Зоран Митрески

Напишете коментар

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Промени )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Промени )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: